Projectleidster Ilona is altijd bezig met kunst

‘Kunst leert kinderen om na te denken over wie ze zijn’

Als klein meisje was Ilona Veldhuis urenlang bezig met muizentrappetjes vouwen. Strijkkralen vond ze ‘te gek’. Met een moeder die schildert en een vader die textielkleuren ontwerpt, is Ilona opgevoed met kunst en creativiteit. Een kleine twintig jaar later is ze projectleider van een succesvol kunstzinnig integratieproject.

Met een kop zoethoutthee in de hand loopt Ilona door de kamer. De spekstenen beeldjes op het dressoir
heeft ze zelf gebeeldhouwd. In de hoek ligt een handvol kwasten te drogen. “Ik heb net fluoriserende verf gekocht en ik wilde het meteen uitproberen. Het klinkt misschien gek, maar daar word ik blij van.” Dan gaat haar telefoon en is ze een kwartier in gesprek. “Dat was mijn collega projectleider, ze wilde even overleggen over morgen. ”

‘Morgen’ is het woensdag, de dag dat Ilona als projectleider aan het werk is op een kunstzinnig integratieproject. Hier krijgen talentvolle jonge kinderen uit arme gezinnen de kans om zich bezig te houden met kunst. “Ik vind het belangrijk dat ieder kind de kans krijgt om zich volledig te ontwikkelen. Daar hoort ook kunst bij. Kunst helpt kinderen om ergens over na te denken en bewust een mening te vormen. Ze leren op een ontspannen manier over zichzelf: over wie ze zijn en wat ze vinden.” Als kind ging Ilona vaak naar het theater en musea. “Iedere vakantie ging ik minstens drie keer op pad met mijn ouders. Dan bezochten we kleine kerkjes of we gingen naar musea, zoals het Kröller Müller Museum en het Dalí Museum. De ouders van kinderen die meedoen, hebben daar geen geld voor. Ik ben blij dat ik ze die mogelijkheid wel kan bieden met het KunstExpress Maatjesproject.”

Het KunstExpress Maatjesproject koppelt ieder kind aan een maatje. “Een maatje is een student die een studie op sociaal gebied volgt en interesse heeft in kunst, muziek of theater. Een maatje begeleidt het kind. Een keer per week is het koppel bezig met leuke, kunstzinnige activiteiten. Zang, dans, muziek, toneel, schilderen of hout bewerken… Het kind mag zelf aangeven wat hij wil doen.” Één keer per jaar is er een workshop en tussendoor gaan de koppels ook zelfstandig op excursie. Het koppel is een schooljaar samen, daarna krijgt een nieuwe groep kinderen de kans om mee te doen. Om te zorgen dat de kinderen zich blijven ontwikkelen als hun jaar voorbij is, helpt het maatje om andere activiteiten te vinden waaraan het kind kan meedoen.

Het project is een succes. Vorig jaar oktober won het project namelijk de Parel van Integratie. Deze prijs wordt jaarlijks uitgereikt aan het beste integratieproject in Nederland. “Deze prijs betekent veel voor ons. We krijgen waardering voor wat we doen. Maar het betekent nog meer voor het project. Zo wilde de gemeente onze subsidie stopzetten, omdat ze vonden dat het project op eigen kracht moest draaien. Door het winnen van de prijs zijn we het paradepaardje geworden en is de subsidiekraan weer opengedraaid. Ook zijn er uitbreidingsplannen. Voor het winnen hadden we alleen een vestiging in Amersfoort en Zeist. Er waren al wel plannen voor 25 nieuwe projecten. Door de Parel hebben we meer naamsbekendheid gekregen en nieuwe contacten opgedaan, het realiseren wordt nu wat makkelijker. Dat is natuurlijk fantastisch, al zal het nog wel een tijd duren voordat die projecten er daadwerkelijk zijn.”

Vooral de kunstzinnige kant van het project trekt Ilona. Zelf was ze altijd al creatief bezig. “Mijn moeder schildert al zo lang als ik me kan herinneren. Ze maakt imitaties van bekende schilderijen, Van Gogh is haar favoriet. Toen ik een jaar of negen was, had ik haar aquarelpotloden gevonden. Van die zachte potloden waar je met water overheen kunt, zodat de kleuren mooi overlopen. Dat leek me wel een uitdaging. Uiteindelijk heb ik al haar potloden verknald. Ik duwde er veel te hard op, waardoor alle punten afbraken. En dat water? Een hele plons bleek niet te werken.”

Een paar jaar later had Ilona haar creativiteit wat beter ontwikkeld. “Op mijn eindlijst van de middelbare school had ik een 10 voor handvaardigheid.” Dat cijfer heeft ze niet gehaald met een kleine schoolopdracht. Ilona pakte het groots aan: “Ik had de kantine opgeknapt bij het bedrijf waar mijn vader werkt. Daar ontwikkelen ze nieuwe kleuren en materialen voor allerlei textiel toepassingen. Alleen die kantine, die was zo vreselijk suf. Dus heb ik twee vriendinnetjes opgetrommeld en zijn we daar aan de slag gegaan. Uiteindelijk hebben we alles geschilderd en een systeem verzonnen waarin de nieuwste stoffen werden tentoongesteld.”

Ondanks alle creativiteit wist Ilona niet direct welke kant ze op wilde na de Havo. “Ik heb twee jaar Kunst en Economie gestudeerd, maar dat vond ik helemaal niets. Het was teveel op management gericht en ik vond de studenten erg op zichzelf gericht. Ik miste het sociale stuk en wilde meer op een creatieve manier met mensen samenwerken. Uiteindelijk koos ik voor de studie Creatieve Therapie. Dat past bij mij, ik richt me nu meer op de ontwikkeling van mensen.” Inmiddels zit ze in haar vierde jaar en in juli hoopt ze af te studeren. “Wat ik daarna ga doen, weet ik nog niet precies. Ik wil graag soortgelijk werk doen zoals ik nu doe voor het KunstExpress Maatjesproject, wie weet waar. Dus dat is even afwachten.” Een specifieke toekomstdroom heeft Ilona niet. “Zolang ik maar met kunst bezig kan zijn, dat is echt mijn ding.”

Paspoort
Geboren: Op 17 december 1985 in Almelo.
Carrière: Na de Havo heeft Ilona twee jaar Kunst en Economie gestudeerd. Dit vond ze niets. Inmiddels is ze vierdejaars student Creatieve Therapie, richting Beeldend, aan de Hogeschool Utrecht. Ze won als projectleider van het KunstExpress Maatjesproject in september 2008 de Parel van Integratie uit handen van minister Vogelaar.